Kick-off arbitrage: interview met Peter de Bruijn

Enige tijd geleden zijn Victor Emmen en Ad van Breugel aan de slag gegaan met een plan om arbitrage beter op de kaart te zetten bij OJC ’98 en om meer OJC’ers aan het fluiten te krijgen. Onderstaand interview met Peter de Bruijn vormt de kick-off van dit plan. Peter fluit wedstrijden voor OJC ’98 als KNKV-scheidsrechter en vervult daarnaast de functie van scheidsrechterscoördinator, iets waarvoor we hem ontzettend dankbaar zijn. Hij kan dus als geen ander vertellen waarom fluiten zo leuk en belangrijk is.

 

Interview met Peter de Bruijn: scheidsrechterscoördinator en KNKV-scheidsrechter bij OJC ‘98

Peter komt uit een gezin met nog drie broers. De hele familie, ook zijn ouders, hebben gekorfbald. Hij is al 26 jaar samen met Fenne, die ook de Bruijn heet (haar eigen naam), waarvan 16 jaar getrouwd. Ze wonen in Breda in een heerlijk huis aan het bos. Ze hebben twee katten, Siep en Puk. Peter werkt bij evenementenlocatie Inn Style in het midden van het land, aan de Maarsseveense plassen. Daar stuurt hij een team van 15 mensen aan die vooral zakelijke evenementen organiseren en uitvoeren. Daarvoor heeft hij ruim 15 jaar sportieve evenementen georganiseerd door heel Nederland. Peter zegt daarover zelf: “Organiseren zit dus in zijn bloed en mensen een leuke dag bezorgen vind ik het leukste wat er is.”

 

Peter komt dus uit een echt korfbalgezin. Ook zijn grootouders speelden korfbal, in Rotterdam waar zijn beide ouders elkaar hebben leren kennen. Over zijn sportieve achtergrond zegt hij het volgende: “Toen ik (in Tilburg) geboren werd ging mijn moeder vrij snel weer spelen en lag ik op een kleed naast het veld. Logisch dat ik dus zelf ook ging spelen en ik heb nooit een andere sport bij een vereniging gespeeld. Ik heb wel een opleiding tot gymleraar afgerond, dus ik ben redelijk goed in alle sporten (behalve turnen, dat was niet mijn favoriete vak). Ik ben dol op skiën en ga dan ook elk jaar met een grote groep, meestal naar Frankrijk. Daarnaast ga ik met mijn vader af en toe golfen, liefst ’s morgens vroeg. Heerlijk ontspannen de konijnen van de baan af slaan.”

 

Reeds op jonge leeftijd begon Peter ook met het fluiten van wedstrijden. “In mijn jeugd werden wij door de club aangemoedigd om een cursus jeugdwedstrijdleider te volgen. Die heb ik dan ook gedaan. Omdat ik eigenlijk altijd, naast trainen en eigen wedstrijden spelen, een jeugdteam heb getraind en gecoacht heb ik nooit veel wedstrijden gefloten, alleen tijdens schoolkorfbaltoernooien. Toen ik op de Sportacademie zat heb ik ook mijn scheidsrechters diploma gehaald. Met vier negens op mijn examen! De laatste 3 à 4 jaar, toen ik wat minder ging spelen en trainen, heb ik het fluiten pas echt fanatiek opgepakt.”

 

Peter fluit nu al enkele jaren als KNKV-scheidsrechter voor OJC ’98. Dat betekent dat hij bij andere clubs wedstrijden fluit die meetellen voor onze vereniging. Enige tijd geleden is hij gepromoveerd. Hij zegt daarover het volgende: “De eerste drie jaar vond ik promoveren niet zo belangrijk. Ik floot wedstrijden tot en met de 2e klasse, maar vaker 3e of 4e klasse. Dat ging me vrij makkelijk af en als ik beoordeeld werd – elk seizoen wel 5 of 6 keer – konden ze me vaak alleen maar complimenten geven en weinig tips ter verbetering. Eind vorig seizoen heb ik aangegeven bij de Bond dat ik toch wel graag hoger wilde fluiten en met ingang van deze zaalcompetitie ben ik (na een conditietest en een aantal beoordelingen op hogere wedstrijden) inderdaad gepromoveerd. Nu fluit ik wedstrijden tot en met de 1e klasse en komend weekend zelfs Overgangsklasse A-jeugd (met schotklok). Dat wordt weer een nieuwe ervaring waar ik naar uit kijk.”

 

Peter staat als scheidsrechter wekelijks op het korfbalveld. We vroegen hem naar zijn motivatie. Peter licht toe dat hij vooral fluit omdat hij het leuk vindt om te doen. Hij voegt daaraan toe: “maar ook omdat we als vereniging verplicht wedstrijden moeten fluiten.”

 

Fluiten is natuurlijk een stuk leuker als je als scheidsrechter met respect wordt behandeld. Peter vertelt waarom het zo belangrijk is dat spelers, coaches, ouders en publiek altijd correct zijn naar de scheidsrechter. “Zonder scheidsrechter geen wedstrijd. De scheidsrechter doet elke wedstrijd zijn best om het spel zo leuk en eerlijk mogelijk te laten verlopen. Hij of zij doet dat omdat men het leuk vindt, uit hobby. Scheidsrechters worden er niet voor betaald of zo.” Peter vertelt dat fluiten niet altijd gemakkelijk is: “Beslissingen moeten ad hoc worden genomen en je kunt niet altijd alles zien. En wat je niet ziet, daar kun je ook niet voor fluiten. Belangrijk is het daarom dat een scheidsrechter dusdanig positie kiest, meestal achter in het vak bij de korf, zodat je het beste overzicht hebt. Dat kost de nodige inspanning kan ik je verzekeren. Ik ben na een wedstrijd echt wel moe. Ook als je dat allemaal goed doet, maak je soms toch fouten. Dat wordt door het publiek vaak bekritiseerd, maar als je dat gewoon toe geeft en dat aan spelers uitlegt snapt iedereen dat. Het is uiteindelijk jouw beslissing op wat jij ziet en dan is het zo. Kritiek is niet leuk, maar het hoort er wel bij. Je moet er wel boven kunnen staan. Ik heb daar in ieder geval geen probleem mee en wordt na de wedstrijd vaak door beide ploegen bedankt dat ik ze lekker heb laten spelen.”

 

Bang om een wedstrijd te fluiten hoef je volgens Peter niet te zijn. Beginnende (jeugd)scheidsrechters bij OJC ’98 wil hij dan ook het volgende meegeven: “Ga het gewoon proberen. Je zult merken dat het steeds beter gaat als je het vaker doet. Vraag tips van iemand langs de kant en accepteer dat niet iedereen het altijd met je eens is.”

 

Peter gaat voorlopig in ieder geval lekker door met fluiten, iets waar we bij OJC ’98 heel blij mee zijn. We moeten namelijk niet alleen thuiswedstrijden van onze eigen teams fluiten, maar ook wedstrijden bij andere verenigingen. Peter wil daarom graag nog het volgende kwijt: “We moeten meer wedstrijden extern fluiten om geen boete te krijgen of zelfs punten in mindering zoals dit zaalseizoen. Wie helpt er mee om daar een oplossing voor te vinden? Het is echt leuk om te doen!”

Voeg toe aan je favorieten: Permalink.

Eén reactie

  1. Wat een leuk, enthousiast verhaal, Peter. Wat fijn dat je het fluiten graag doet en onze vereniging op die manier steunt. Ik hoop van harte dat mensen zich geïnspireerd voelen om jou op dit gebied aan te vullen en onze fijne vereniging te ondersteunen bij de wedstrijden.
    Bedankt voor jouw inzet!
    Mvgr, Saskia Tielemans

Reageren is niet mogelijk